Í lok maí var haldið í langþráð frí til Fuerteventura sem er ein Kanaríeyjanna. Þar dvöldum við í hálfan mánuð og höfðum það mjög gott. Lágum í sólinni, sulluðum í sjó og sundlaugum, fórum oft út að borða og höfðum það alveg frábært. Já, myndirnar tala sínu máli. Það er alveg bráðnauðsynlegt að fara í svona letifrí. Þá verður líka svo gott að koma heim.

Það sést langar leiðir að Einar er farinn að hlakka til - hér bíður hann spenntur í Leifsstöð eftir því að fara út í flugvélina.

Íverustaður okkar á norðurhluta eyjunnar í bænum Corraleja - Oasis Tamarindo - íbúð 36 B.

Þetta er nýlegt íbúðahótel með um 140 íbúðum. Athugið að grasbletturinn er annar tveggja sem við sáum á eyjunni.

Eins og sést er gróðurinn fremur lágvaxinn og pálmatrén hálf berangursleg.

Horft yfir sundlaugargarðinn. Þar lágum við oft í leti.

Þarna voru líka bananatré en aldrei prófuðum við bananana.

Við sátum iðulega úti þegar við borðuðum.

Hafdísi Láru fannst frábært í teygjuhoppinu.

Áð á aðalgötunni í Correlejo.

Við höfðum bílaleigubíl í tvo daga og keyrðum þá mikið um. Hér er eitt af mörgum geitabúum á eyjunni en það var okkur hulin ráðgáta hvað geiturnar ætu. Alla veganna var ekki mikið um gróður

Það tilheyrir að fara i dýragarð - hér fengum við að handfjatla krókódíl - sem betur fer var kjafturinn á honum límdur saman.

Kyrkislangan virtist bara kunna sæmilega við okkur - það var samt ágætt þegar hún var farin.

Við fórum oft út að borða - á þessum kínverska veitingastað var mikið lagt upp úr því að maturinn væri flottur. Turninn atarna var útskorinn í gulrót.

Smábær á vesturströnd eyjunnar. Þarna voru m.a. gamlir varðturnar sem var gaman að skoða. Þeir voru notaðir til að verjast árásum frá Afríku fyrr á öldum. .

Þessi veggur hafði verið gerður til að vernda höfnina.

Sjómennirnir unnu á fullu þó slatti af túristum væri að þvælast þarna.

Aflinn leit vel út - sardínur og sumar jafnvel enn spriklandi.

Það verður að teljast nokkuð sérstakt skrautið í garðinum hjá þessum. Já það var heilt sjónæningjaskip - í fjarska virtist kapteinninn vera ekta en þegar nær var komið sást að þetta var tuskukall.

Við fjárfestum í þessu fína strandtjaldi - það var notað óspart - þó aðallega af Einari sem er ekki alveg jafn mikill sólardýrkandi og kvenpeningurinn.

Hér var Hafdís óþekk - nei smágrín- en henni fannst það fyndið að geta sig hverg hreyft.

Grafið eftir vatni.

Höfnin í Corralejo

Það var mikið af alls kyns bátum í höfninni. Best að stilla sér þar upp.

Sjórinn er ótrúlega tær og iðar af lífi.

Önnur uppstillingarmynd.

Ýmsar þekktar hetjur.

Að sjálfsögðu var seinkunn á fluginu heim - þá var nú gott að geta gripið í þrautabók til að drepa tímann.